My Blog Persoonlijk

Something Personal – Ik zou graag iets met jullie delen

De laatste tijd ben ik onbedoeld afwezig geweest op Tjuly.nl graag wil ik jullie uitleggen wat daar de rede van is. Zoals jullie misschien wel gemerkt hebben komt er nagenoeg nooit iets persoonlijks online. Dit blijft toch een moeilijke stap, om je eigen leven zo bloot te geven. Wel is het soms iets waar je behoefte aan kan hebben. In een post rond het nieuwe jaar heb ik een paar zinnen geschreven over mijn vriend, hij heeft de ziekte van lyme. Dit weten wij nu al een paar jaar, samen proberen wij er het beste van te maken. En hard terug te vechten!

Het blijft een hele vervelende en moeilijke ziekte, waarvan je al ontzettend veel geluk voor moet hebben om uiteindelijk de diagnose te krijgen. Elke dag zijn wij hier mee bezig, het veranderd dan ook echt alles. Alles wat je normaal als gewoon ervaart, wordt een opgave. Ook mijn leven is hierdoor behoorlijk veranderd, ondanks dat zelf ik alles kan. Hakt het er psychish wel in, het is keihard als je iemand niet kan helpen. Ik doe wat ik kan, al is het soms alleen maar even een steunpilaar zijn.

Graag wil ik met jullie het verhaal delen van mijn vriend, maar daarmee dus ook mijn leven. Something Personal… Ik heb een stukje van zijn/ons verhaal neergezet, mocht je het hele stuk willen lezen. Dan kun je hier terecht Ikheblyme.nl De bedoeling is om mensen te laten weten, dat je er nooit alleen voor staat!

Dit is zijn verhaal over de ziekte van Lyme.

In 2010 begon ik vreemde dingen te voelen in mijn lichaam, totaal niet wetende wat er aan de hand kon zijn. Ik voelde mij de laatste tijd wel vaker niet lekker, maar zoals de meeste mensen dacht ik ‘dit gaat wel weer voorbij’ en ik ging gewoon door met alles wat ik deed.

Zomer 2010 begon ik regelmatig flauw te vallen zonder dat daar een aanwijsbare rede voor was. Zoekende naar een verklaring, dacht ik nog misschien is het stress, aangezien we net een huis hadden gekocht. Net een zware verbouwing achter de rug, terwijl ik ook gewoon op mijn werk moest verschijnen. Mijn verklaring was dus stress in combinatie met oververmoeidheid.

Dit heb ik een jaar door laten gaan. Wat in mijn geval inhield, vreselijke stekende hoofdpijnen waar je U tegen zegt, regelmatig flauwvallen, continue duizelig, slecht zien, vlekken voor mijn ogen, niet meer kunnen lezen, rare tonen in mijn oren, spierkrampen in mijn armen maar ook in mijn keel, waardoor ik slecht kon slikken. Wat een zeer pijnlijke keel opleverde. Dit is nog maar een kleine opsomming van de vreemde dingen die ik voelde.

Al deze vreemde dingen gaven mij een grote onzekerheid. Van iemand die volop in het leven stond, werd ik iemand die niets meer durfde te ondernemen. Al helemaal niet meer alleen, zelfs alleen naar de supermarkt was er voor mij niet meer bij. Alles was een grote opgave.

Uiteraard ben ik uiteindelijk naar mijn huisarts gegaan, deze heeft mij door verwezen naar de neuroloog. De neuroloog heeft allerlei testjes gedaan, zijn conclusie was; ik ben een voor zover zijn vakgebied reikt een gezonde man! Hij was zeer tevreden over de dingen die ik wel en niet kon doen. Ik werd doorgestuurd naar de longarts. De longarts had het gelukkig heel snel gevonden! Ik ben een roker, en dat is de rede van dit alles! Wel was er nog één mogelijke oorzaak, hyperventilatie. De testjes gedaan (waar wél drie maanden overheen moest gaan) En ja hoor! Alles wat ik voelde was gemakkelijk op te lossen. Als ik even zou stoppen met roken én ademhalingsoefeningen zou doen, dan was alles binnen no time opgelost. Dit hele traject heeft mij zo’n anderhalf jaar gekost. Lees hier verder! Ikheblyme.nl

You Might Also Like...

10 Reacties

  • Reply
    Manon
    juli. 2014 at 12:18

    Ow wat vervelend dat je dat hebt ik heb dat nooit geweten, ik heb er weleens wat over gelezen.

    • Reply
      Tjuly
      juli. 2014 at 12:37

      Het is niet mijn verhaal, maar dat van mijn vriend..
      Vervelend dat is het zeker….

  • Reply
    nenacecilia
    juli. 2014 at 17:24

    Veel sterkte voor jullie beiden. Ik heb het zelf ook. Niet zo zwaar als je vriend, maar met momenten toch onhoudbaar. Ik heb vooral last van misselijkheid, hoofdpijn en bovenal vermoeidheid. Ik kan soms 12u slapen zonder het gevoel te hebben dat ik geslapen heb. Erg vervelend. Heb er net weer een antibiotica kuur opzitten. Fingers crossed dat het weer even aanslaagt en dan is het weer op naar de volgende kuur hé… Heel veel sterkte!!! xxx

    • Reply
      Tjuly
      juli. 2014 at 18:37

      Jeetje Nena, ik wist niet dat jij ook lyme hebt! Wat vervelend om te horen! Weet je al lang dat je het hebt? Inderdaad fingers crossed, hopen dat het maar een hele tijd goed mag gaan! Dankjewel voor je berichtje! Xx

  • Reply
    Eva Realitijd
    juli. 2014 at 08:11

    Oh wauw, wat heftig! Ik heb er al eens wat overgelezen, over Lyme, het is niet niks. Kan me niet voorstellen hoe het voor jullie moet zijn. Maar veel sterkte, hoor!

    • Reply
      Tjuly
      juli. 2014 at 08:14

      Dankjewel voor je berichtje! Het is zeker niet niks… Hopen dat door het iets meer bekend te maken mensen bewust worden van de gevaren van zo’n klein beestje…!

  • Reply
    Mademoiselle Sophistique
    juli. 2014 at 20:23

    wat erg voor je vriend, veel sterkte samen, jullie komen er wel uit!

  • Reply
    Jessica
    juli. 2014 at 11:51

    Ik wist helemaal niet dat Lyme zo erg kon worden. Mijn vader heeft ook een tekenbeet gehad met daarbij de ziekte van Lyme, maar wel een rode kring en daarvoor vrij snel antibiotica gekregen. Verschrikkelijk zeg, veel sterkte voor jullie allebei!

  • Reply
    Renee
    juli. 2014 at 17:54

    Wat heftig & wat lijkt het mij moeilijk, heel veel sterkte voor je vriend & jouw. Ik vind het trouwens erg knap van je dat je er over schrijft vooral omdat je het moeilijk vind om persoonlijke dingen te deelt!

  • Reply
    Wesley
    september. 2014 at 20:42

    Veel sterkte en ik vind het erg knap dat je over deze persoonlijke dingen schrijft, ik heb daar zelf namelijk altijd moeite mee.

  • Reageer hierop